Lees hieronder het interview met KidsRights ambassadeurs Erik de Vogel en Caroline De Bruijn dat speciaal is afgenomen voor de Kinderrechtenkrant.


Erik de Vogel en Caroline De Bruijn spelen al jarenlang de rollen van Ludo en Janine in GTST. In de serie is het echtpaar al enkele malen gescheiden en weer hertrouwd. In het echt zijn Erik de Vogel en Caroline De Bruijn een gelukkig getrouwd stel en hebben een dochter. Zij zetten zich in als ambassadeurs van KidsRights. Over deze belangrijke rol vertellen zij in het onderstaande interview.

Jullie zijn ambassadeurs van KidsRights. Maar, wat is een ambassadeur eigenlijk?
Caroline: Een ambassadeur is eigenlijk de hoogste vertegenwoordiger van zijn regering in een ander land. Dat zijn wij natuurlijk niet. Onze taak als ambassadeurs is het om KidsRights zoveel en zo vaak mogelijk onder de aandacht te brengen en te vertellen hoe gaaf en belangrijk de projecten voor kinderen zijn die KidsRights steunt.  

Wat doe je als ambassadeur voor KidsRights?
Erik: Naast hetgeen Caroline net gezegd heeft bezoeken wij ook, wanneer het kan, een van de projecten. Als je terug in Nederland je werk als ambassadeur goed wilt doen moet je natuurlijk weten waar je over praat. Het echt zien en meemaken van de situatie waarin zoveel kinderen moeten leven, vinden wij een heel belangrijk onderdeel van onze taak.

Waarom vind je dit vrijwilligerswerk belangrijk?
Erik in IndiaErik: Het is sowieso goed om eens bereid te zijn iets voor een ander te doen, zonder dat je daar meteen iets voor terug verlangt. Het werk voor KidsRights vinden wij belangrijk omdat wij met eigen ogen gezien hebben hoe ontzettend veel kinderen er  op dit moment in de wereld nog zijn die geen huis hebben of naar school kunnen gaan, die niet naar een dokter kunnen of iets behoorlijks te eten krijgen op een dag. Zelfs een beetje aandacht is er vaak niet bij.  

Caroline: Natuurlijk willen kinderen in zo’n situatie wel dat het anders was, maar niemand luistert naar arme kinderen, die tellen niet mee. Al schreeuwen ze nog zo hard, ze worden toch niet gehoord. En daar doet KidsRights alles aan. Zorgen dat zoveel mogelijk kinderen WEL gehoord worden! Dus roept KidsRights namens de kinderen: “ Luister naar ze, kijk naar ze en help ze het beter te maken!”

Jullie zijn al ambassadeurs sinds 2004. Zien jullie resultaat van het werk dat jullie doen?
Erik: Ja en nee. Dat klinkt misschien gek maar dat zit zo:’ Ja’, want vanaf het moment dat KidsRights begon met het vechten voor de rechten van kinderen in de wereld hebben al vele tienduizenden kinderen uitzicht gekregen op een betere toekomst, dankzij het geld dat mensen in Nederland aan KidsRights hebben gegeven. Een prachtig resultaat, maar ‘nee’, je kunt natuurlijk nooit aantonen hoeveel wij daar nu precies aan toe hebben bijgedragen. En dat doet er ook helemaal niet toe. Als iets belangrijk is dan moet je daar met zijn allen je schouders onder zetten!  

Zijn jullie zelf wel eens gaan kijken bij een project in het buitenland? Zo ja, hoe was dat?
Caroline: Ja nou en of, wij hebben diverse projecten van KidsRights bezocht, o.a. in Zuid-Afrika en India. Dat is altijd heel indrukwekkend. Wij komen dan op plekken die natuurlijk nooit in een reisgids staan of leuk als vakantie op internet. Wij zijn heel verdrietig als wij zien in wat voor vreselijke omstandigheden kinderen moeten zien te overleven. Dat kun je je bijna niet voorstellen als je dat vergelijkt met wat wij hier in Nederland gewend zijn. Wij voelen ons dan vaak ook heel machteloos.
Maar als wij de projecten bezoeken die KidsRights steunt dan kunnen wij met eigen ogen zien hoe geweldig het is dat er mensen zijn die zich bekommeren om deze kinderen, dat zij hun best doen om hun situatie te verbeteren. Het meest ontroerend is het om de kinderen te ontmoeten. In ieder van hen gaat een treurig verhaal schuil maar ze hebben er zo’n zin in! Via de steun van KidsRights kunnen zij zich eindelijk een beetje veilig voelen en krijgen zij de kans op een toekomst. 










Welk project van KidsRights vind je het mooist?

Erik: Ik kan niet zeggen of het redden van een kind ergens in India dat 10 jaar lang is opgesloten in een naaiatelier mooier is dan het redden van een kind dat zijn ouders heeft verloren aan Aids en alleen moet zien te overleven in een sloppenwijk in Zuid- Afrika. Ik vind alle projecten van KidsRights noodzakelijk en daarom allemaal het mooist!

Caroline: Dat is waar maar om er toch een te noemen: het Rainbow-Homes project voor straatkinderen in Calcutta, in India. Daar kunnen de armste kinderen die geen huis hebben en over straat moeten zwerven, naar een school komen die eigenlijk alleen voor de rijkere kinderen is bestemd. Het hoofd van de school, een hele lieve dikke non, zorgt ervoor dat zij daar overdag  kunnen komen leren lezen en schrijven en ook krijgen zij te eten en te drinken. ’s Avonds als het donker is en heel gevaarlijk op straat mogen zij in de veilige school blijven slapen. Dit wordt nu met steun van KidsRights op steeds meer scholen in India gedaan.

Welk bijzonder moment in je werk voor KidsRights herinner je je nog goed?
Erik: Nu Caroline het toch over Calcutta heeft: Er waren die dag 200 straatkinderen in de school die allemaal bleven slapen in een klaslokaal. Kun je je dat voorstellen op een school bij ons in Nederland?  De kinderen gingen allemaal tegen elkaar aanliggen, gewoon op de stenen vloer van de klas, zonder matras, alleen een dun dekentje. Caroline en ik hebben ze allemaal ingestopt en goede nacht gewenst. Je begrijpt dat dat wel een uurtje duurde!

Caroline: Voordat wij het licht uitdeden zeiden wij ‘Goodnight’ en alle 200 kinderen riepen tegelijk ‘GOOOODNIGHT!!’ Dat was erg aangrijpend, dat kale betonnen klaslokaal met al die kindertjes op de grond, zonder een echt bed. Maar wel veilig!

KidsRights heeft voorgaande jaren het Kerststerrencircus uitgezonden op tv. Kunnen jullie daar iets over vertellen?
Caroline: het Kerststerrencircus is een geweldige happening die je niet mag missen. Het is een circus maar alle artiesten zijn bekende Nederlanders die natuurlijk helemaal geen echte circusartiesten zijn. Zij hebben allemaal verschrikkelijk hard geoefend voor KidsRights om het toch zo goed mogelijk te doen. En sommigen zijn ook werkelijk fantastisch!  Iedereen wil ook elk jaar weer meedoen. Het is echt lachen maar het gave is natuurlijk ook dat iedereen dat doet om extra aandacht te geven aan de projecten van KidsRights.

Erik: En natuurlijk is er elk jaar een eregast. Dat is het meisje of de jongen die de Kindervredesprijs gewonnen heeft. De Kindervredesprijs wordt ieder jaar door  KidsRights uitgereikt aan een kind dat op een bijzondere manier strijdt voor de rechten van het kind. Dat gebeurt altijd heel plechtig in de Ridderzaal in Den Haag. Daar zijn ook altijd heel veel mensen van de pers bij, het komt op televisie in landen over de hele wereld en ook belangrijke mensen uit de politiek komen daar op af, zoals vorig jaar premier Jan Peter Balkenende. Dat is heel belangrijk want zo wordt de noodzaak om er met zijn allen voor te zorgen dat kinderen in de hele wereld het recht hebben om gezond en veilig op te groeien ook door de politiek omarmt. En ze nemen het serieus! Jan Peter Balkenende is zelfs op bezoek gegaan bij de winnares van 2008, Mayra, in de sloppenwijken van Rio de Janeiro. En oud-premier van Engeland, Gordon Brown, is in India geweest, bij Om Prakash, de Kindervredesprijs winnaar van 2006. Zo worden de rechten van het kind meer en meer verdedigt door de mensen in de wereld die het voor het zeggen hebben. Die kant moeten we natuurlijk op!

Hoeveel geld heeft KidsRights eigenlijk nodig en wat doen jullie om geld in te zamelen?
Caroline: KidsRights vindt dat ieder kind de kans moet krijgen om naar school te gaan, naar een dokter moet kunnen als dat nodig is, niet in de buitenlucht moet hoeven slapen, op zijn minst een keer per dag gezond moet kunnen eten, en recht heeft op aandacht. Als je ziet hoeveel kinderen in de wereld daarvan verstoken blijven dan begrijp je dat er vele, vele miljoenen nodig zijn om daar iets aan te doen.

Erik: KidsRights organiseert twee keer per jaar een groot gala en de gasten begrijpen gelukkig hoe belangrijk het werk van KidsRights is want ze zijn altijd heel vrijgevig. Wij doen daar ook altijd een oproep aan de mensen om vooral zoveel mogelijk te geven, wij vragen mensen om donateur te worden en door de interviews die wij geven, hopen wij dat iedereen begrijpt dat je met een bescheiden bijdrage al heel veel kunt betekenen voor een kind.   

Jullie dochter Solane is nu net elf jaar geworden. Wat vindt zij van het werk dat jullie voor KidsRights doen?
Caroline: Solane begrijpt heel goed dat wij ons inzetten voor KidsRights. Zij is ook een keer met ons mee geweest naar een van de projecten, in Zuid-Afrika. Een kind van haar leeftijd vindt het volkomen vanzelfsprekend dat alle kinderen gelijke kansen moeten hebben. Zij heeft in Zuid-Afrika gezien dat dat niet zo is dus mogen wij ons daar van haar best druk om maken.

Erik: Als we maar niet te lang wegblijven ...










In GTST hebben jullie samen één dochter: Nina. Voor haar gaan Ludo en Janine door het vuur. Ludo is natuurlijk de ‘slechterik’ van de serie. Hij zal zich niet snel bekommeren om anderen, behalve om zijn eigen gezin. Als ambassadeur ben je juist erg betrokken bij anderen. Levert dit verschil geen lastige of verwarrende situaties op? Bijvoorbeeld dat mensen je niet vertrouwen wanneer je als ambassadeur iets vertelt.
Erik: Ik heb daar gelukkig nog nooit iets van gemerkt. Ik denk dat de mensen wel begrijpen dat ik die man van de televisie natuurlijk niet ben. Het is maar een rol die ik speel. Ik vraag ze ook niet om geld te storten op MIJN rekening, ha,ha.

Caroline: Ja, mensen zien als ze Erik ontmoeten meteen dat hij heel anders is dan Ludo.

Hebben jullie wel eens wat kunnen doen met GTST voor KidsRights?
Caroline: In 2009 hebben Anita, Peter, Ferry en Marjolein meegedaan aan het Kerststerrencircus. Zij hadden een geweldige act. Ik denk dat er dit jaar ook weer veel GTST-ers mee willen doen!

Wat kunnen Nederlandse kinderen doen voor KidsRights?
Erik: Kinderen in Nederland kunnen lekker spelen en naar school gaan, lekker naar huis gaan om te eten, stoeien met hun vader of moeder of allebei en als ze een keer wat hebben dan gaan ze even naar de dokter. Voor ons allemaal hele gewone dingen. Zo hoort het ook want het zijn stuk voor stuk rechten van een kind. Het is denk ik heel goed als kinderen in Nederland dat leren. Maar ook dat dat niet overal in de wereld zo gewoon is als bij ons en dat je daar met zijn allen iets aan kunt doen.

Caroline: Kinderen kunnen KidsRights helpen door te leren wat de kinderrechten zijn, door er met elkaar over te praten op school, maar ook thuis. En KidsRights heeft nu ook twee gave ansichtkaartenacties. Bij de eerste moet je zoveel mogelijk mensen vertellen dat kinderrechten belangrijk zijn en dan moeten die mensen op de site van KidsRights een petitie tekenen. En bij de andere gaan de kinderen hun eigen ansichtkaart maken over kinderrechten. Het is altijd heel leuk om te zien wat kinderen allemaal niet bedenken. En die kaarten zullen dan verkocht gaan worden op internet. Het geld dat dat oplevert gaat naar de projecten voor de nieuwe Kindervredesprijswinnaar. En zelf kun je er ook nog iets heel moois mee winnen! Vraag er maar naar op school.

Hebben jullie zelf nog iets toe te voegen aan dit interview?
Caroline en Erik samen: Wij kunnen wel uren praten over KidsRights maar dan wordt de krant wel heel erg dik...