Winnaars van de Internationale Kindervredesprijs

Bijzondere prestaties voor de kinderrechten

De winnaars van de Internationale Kindervredesprijs zijn kinderen die buitengewone prestaties verrichten voor de verbetering van de situatie van kinderen. Het krijgen van de prijs is voor deze jonge helden niet alleen een teken van erkenning voor wat ze hebben bereikt ter verbetering van de kinderrechten in hun eigen gemeenschap. Het geeft ze ook de mogelijkheid om met hun boodschap meer mensen te bereiken en meer kinderen te helpen. Dit kunnen ze doen door middel van het platform dat de Kindervredesprijs ze biedt.

2011  Chaeli Mycroft

De Internationale Kindervredesprijs 2011 ging naar Michaela Mycroft, ook wel Chaeli genoemd. Chaeli heeft de prijs gekregen voor haar inzet voor de rechten van kinderen met een handicap in Zuid-Afrika via haar project: de Chaeli Campaign.

Chaeli werd geboren met Cerebrale Parese, waardoor de functie in haar armen en benen beperkt is. Maar waar anderen een beperking zien, ziet zij mogelijkheden; met haar positieve instelling is ze een inspiratie voor velen. Op 9-jarige leeftijd startte Chaeli met haar vriendinnen en zus een project om geld op te halen voor een elektrische rolstoel voor Chaeli. In slechts zeven weken haalden zij zoveel geld op, dat ze besloot om meer kinderen met een handicap te helpen. Dit project is uitgegroeid tot de Chaeli Campaign, een professionele organisatie die jaarlijks meer dan 3000 kinderen met een handicap in Zuid-Afrika helpt met apparatuur, fysiotherapie en die opkomt voor de rechten en acceptatie van gehandicapte kinderen. Chaeli inspireert andere kinderen om projecten te starten en heeft daarvoor een ambassadeurs programma opgezet.

Wilt u van Chaeli zelf horen wat ze doet voor gehandicapte kinderen en waarom? Klik hier

2010  Francia Simon

In 2010 heeft de 16-jarige Francia Simon uit de Dominicaanse Republiek de Internationale Kindervredesprijs gewonnen. Francia zet zich in voor het recht op registratie, naam en nationaliteit van kinderen die in de Dominicaanse Republiek geboren zijn, maar ook voor vluchtelingenkinderen uit Haïti. Na officiële registratie hebben kinderen pas toegang tot essentiële rechten zoals gezondheidszorg en onderwijs. Francia werd op haar 14e zelf geconfronteerd met onderwijsuitsluiting, waarna zij uitgebreid onderzoek heeft gedaan en doorzettingsvermogen heeft getoond om blijvende toegang tot secundair onderwijs te verkrijgen. De vergaarde kennis en kracht die Francia nodig had voor het gecompliceerde registratieproces, zet zij nu in om andere kinderen zonder geboortebewijs erkend te krijgen bij de overheid. Zo heeft zij 136 kinderen aan een naam en nationaliteit geholpen. Daarmee vergroot Francia hun eigenwaarde en geeft hen de kans op een volwaardig bestaan.

Wilt u van Francia zelf horen waarom ze zich inzet voor het recht op naam en nationaliteit? klik hier

2009 – Baruani Ndume    

In 2009 heeft Baruani de prijs gewonnen voor zijn inzet voor alle vluchtelingenkinderen in het vluchtelingenkamp in Nyarugusu, Tanzania, waar hij nu al 9 jaar woont. Baruani heeft in het kamp een radioshow opgezet waar hij met het programma Sisi kwa Sisi (kinderen voor kinderen) alle kinderen uit het kamp met elkaar laat praten over wat ze dwars zit, waar ze tegenaan lopen op dagelijkse basis en wat ze anders of verbeterd willen zien in het kamp. Verder geeft Baruani kinderen de kans een oproep te doen naar familieleden die uit het oog zijn verloren tijdens het hun vlucht uit het geweld in de DR Congo. Zo heeft hij meerdere kinderen herenigd met hun familie. Daarbij helpt Baruani, met name weeskinderen, aan psychologische ondersteuning in het kamp.

Van Baruani zelf horen wat hij doet en waarom? klik hier

2008 – Mayra Avellar Neves

De Kindervredesprijs 2008 is uitgereikt aan Mayra Avellar Neves voor haar inzet voor vrede in de gewelddadige favelas (sloppenwijken) van Rio de Janeiro, Brazilië. Op haar 15e mobiliseerde Mayra honderden kinderen en jongeren om in een protestmars de politie te vragen niet tijdens schooltijden te patrouilleren. Een mars die zeker niet zonder gevaar was. De politie stemde met haar eisen in en sindsdien kunnen veel kinderen weer naar school. Toch vecht Mayra door, want het leven in de favelas is nog steeds zeer gevaarlijk en de kwaliteit van de voorzieningen is slecht. Naast haar inzet voor de veiligheid van de bewoners van de favelas treedt Mayra ook op met Favela Força. Dit is een toneelgroep uit Vila Cruzeiro, de wijk waar Mayra woont, die buiten deze wijk een positief beeld wil neerzetten van de bewoners van Vila Cruzeiro.

Wilt u zelf zien waarom Mayra de Kindervredesprijs heeft gewonnen? klik hier

2007 – Thandiwe Chama

Thandiwe ontving de prijs in 2007 voor haar inzet en strijd voor de rechten van kinderen in Zambia, in het bijzonder voor het recht op onderwijs. Thandiwe ziet onderwijs als de sleutel voor een echte toekomst voor alle kinderen. In 1999, toen ze nog maar acht jaar oud was, werd haar school gesloten omdat er geen docenten meer waren. Ze weigerde dit te accepteren en ging lopend op zoek naar een andere school, met alle andere 60 kinderen in haar kielzog. Ze eiste onderwijs en met succes: alle kinderen werden ingeschreven in de Jack Cecup School. Daarnaast  zet Thandiwe zich in voor het informeren van kinderen over hiv/aids en hoe kinderen kunnen voorkomen dit virus op te lopen.

Wilt u zien hoe het Thandiwe is vergaan na het winnen van de Kindervredesprijs? klik hier

2006 – Om Prakash Gurjar

In 2006 ontving Om Prakash uit India de prijs voor zijn inzet om de kinderarbeid in zijn deelstaat Rajasthan aan te pakken. Om Prakash vertelt kinderen in zijn geboortestreek over zijn ervaringen als kindslaaf. Hij zorgt ervoor dat kinderen geboortecertificaten krijgen van de lokale overheid, zodat ze beter beschermd zijn tegen kindslavernij. En hij zet zich in voor onderwijs voor deze en andere kinderen, omdat hij vindt dat dit de beste kansen biedt voor een betere toekomst voor alle kinderen.

Wilt u zien hoe Om Prakash de prijs in ontvangst neemt? klik hier

2005 – Nkosi Johnson

In het eerste jaar van de Internationale Kindervredesprijs werd de prijs postuum uitgereikt aan Nkosi Johnson, die tijdens zijn korte leven het taboe doorbrak op hiv-geïnfecteerde kinderen in Zuid-Afrika en daarbuiten. Nkosi zorgde er persoonlijk voor dat de Zuid-Afrikaanse regering kinderen met hiv/aids het recht gaf om naar school te gaan. Zijn speech tijdens de Internationale Aids Conferentie in Durban had een grote impact op de wereld: ‘Zorg voor ons en accepteer ons – we zijn allen mensen.’