Ambassadeurs Erik de Vogel en Caroline De Bruijn

Kennismaking met de ambassadeurs van KidsRights; Erik de Vogel en Caroline De Bruijn

“Wij zien het als onze taak om het onzichtbare zichtbaar te maken”

In 2005 bezochten Erik en Caroline het hulpproject in Sizanani, Zuid-Afrika. Tijdens dit bezoek zagen zij het verwoestende effect van aids op de mensen in Zuid-Afrika. Rond dezelfde tijd besloot KidsRights om dit project te omarmen als hulpproject. En zo kwamen Erik en Caroline in contact met KidsRights. “Wij waren erg onder de indruk van de omstandigheden waarin kinderen in de townships moesten leven en wij waren verheugd dat een Nederlandse stichting zich ging inzetten om te helpen.”

Waarom is jullie keuze op KidsRights gevallen?

KidsRights is jong, dynamisch en slagvaardig. Om kinderen in moeilijke omstandigheden te helpen is ook een enorme daadkracht nodig. Deze kracht vonden wij bij KidsRights. Niet alleen door directe, concrete hulp te bieden aan kinderen, zoals wij die hadden ontmoet in Zuid-Afrika, maar ook omdat KidsRights de Internationale Kindervredesprijs ontwikkelde. Verder vinden wij het belangrijk dat een donatie voor de volle 100% besteed wordt aan de projecten van KidsRights. Er is dus geen strijkstok.

Wat zijn je taken als ambassadeur?

Omdat we bekend zijn [door onze rollen van Ludo en Janine in Goede Tijden Slechte Tijden] kunnen we helpen om het werk van KidsRights te tonen aan de mensen. Niet iedereen heeft de mogelijkheid de landen en projecten te bezoeken. Door onze projectbezoeken kunnen wij uit eerste hand vertellen wat een enorme impact de gegeven steun op de projecten heeft. Het raakt ons enorm in contact te komen met de kinderen.

Vertel eens over de projecten die jullie bezocht hebben voor KidsRights?

We hebben inmiddels drie projecten bezocht: in Zuid-Afrika het aidswezenproject in Sizanani dat we meerdere malen hebben bezocht en in India het straatkinderenproject Rainbow Homes en het BBA kindslavenproject. De eerste keer dat wij in aanraking kwamen met de gigantische aidsproblematiek in Zuid-Afrika was zeer indrukwekkend.

“Je schrikt van de getallen, maar dan ga je op bezoek en zie je met eigen ogen de mensen achter de statistieken: kinderen die er helemaal alleen voor staan…”

In sommige townships leek het wel alsof de hele bevolking tussen de 25 en 40 jaar was weggevaagd. Je ontmoet kinderen die zelf een huishouden moeten leiden. Kinderen van 9 of 10 of jonge tieners met nog kleine broertjes en zusjes om voor te zorgen, zonder volwassene in de buurt. Zonder stromend water, zonder de zekerheid van een warme maaltijd. Een enorme druk op deze jonge schouders. Kinderen die de begrafenis van hun eigen ouders hebben moeten regelen. We hebben een begrafenis meegemaakt van een overleden kindje. Er waren wel 6 begrafenissen tegelijk bezig. Het leek wel een slagveld, een bouwplaats waar zelfs bulldozers werden ingezet om graven te graven.

Wanneer we nu op bezoek komen in Sizanani zien we enorme verbeteringen: het heeft dus werkelijk zin om te doneren. Zelfs een klein bedrag heeft al een enorme positieve impact voor het gezin, voor de kinderen.

Welke gedachten zouden jullie aan de lezer mee willen geven?

Hier in Nederland kunnen de meeste mensen besluiten waar ze op vakantie gaan. De wereld is zo klein geworden. We kunnen een probleem van ‘daar’ niet meer af doen als een probleem van ‘daar’. Als door reizen, internet en TV de wereld van ons wordt, dan zijn ook de problemen van de wereld van ons allemaal. Wij hebben ruimte over om te helpen. Laten we dat doen. Laten we een stukje van de verantwoording dragen. Daarom zijn de KidsRights’ donateurs van onschatbare waarde. De kinderen in de projecten voelen zich enorm gesteund. Zij hebben een familie van bijna 15.000 leden!

Het complete interview met Erik en Caroline is gepubliceerd in de uitgave ‘KidsRights Nieuws’ van juli 2010 en te downloaden via deze link.